16 jul 2020

Tussenkomst Dekolonisering openbare ruimte - plenaire

Op 16 juni vond er in de plenaire vergadering van het Brussels Parlement de bespreking plaats van het voorstel van resolutie rond dekolonisering van de openbare ruimte, dat Soetkin samen met Ecolo en de andere meerderheidspartijen indiende. Hier lees je haar tussenkomst. 


Ik ben erg blij dat deze tekst vandaag besproken wordt in plenaire en dat we hem morgen zullen stemmen. Deze is tot stand gekomen na een langdurige en constructieve samenwerking tussen de meerderheidspartijen onderling en met de oppositie, waarvoor ik hen allen wil bedanken, maar toch in het bijzonder mijn collega Kalvin Soiresse Njall. Het is een sterk signaal dat deze tekst zo een brede ondersteuning vindt in dit parlement, een signaal dat wat mij betreft geen moment te vroeg komt. Maar al te vaak wordt onze geschiedenis nog bekeken door de bril van de 'beschavingsbrengende' kolonialen. Dit perspectief is erg beperkt en problematisch, want het is gebaseerd op een reeks mythes over de Belgische aanwezigheid in Congo, die ondertussen uitgebreid weerlegd zijn door wetenschappelijk onderzoek. Deze mythes werden op verfijnde manier decennialang aan Belgen voorgeschoteld via onderwijs en media, om zo de aanwezigheid van ons land in Centraal Afrika te verantwoorden. 

Wij als Groenen zijn voorstander van een inclusieve maatschappij. We stellen echter vast dat dit heden niet zo is en dat de negatieve gevolgen van de verspreiding van de koloniale mythes blijven doorwerken. Stereotypen, discriminatie en racisme zijn nog voor veel te veel Brusselaars eerder regel dan uitzondering. Daarom is het zo belangrijk dat we samen, met alle gemeenschappen, de dialoog aangaan rond dit onderwerp en acties ondernemen. Met het inclusiever maken van onze openbare ruimte door deze te dekoloniseren, zetten we stappen in die richting. Het voorstel van resolutie stelt daarom voor dat standbeelden, maar ook andere verwijzingen naar de kolonisatie in onze openbare ruimte, worden geïnventariseerd en dat er door een stuurgroep per stuk wordt gekeken hoe we met dit relict van het verleden willen omgaan. Die stuurgroep moet bestaan uit mensen uit de brede associatieve wereld – en ook zeker belangenverenigingen van mensen van Centraal-Afrikaanse afkomst, en academici. Het is voor ons enorm belangrijk dat deze reflectie bottom-up gebeurt. De conclusies van de op te richten stuurgroep zullen dan in de praktijk moeten omgezet worden, natuurlijk in overleg met de bevoegde instanties of niveaus – in de eerste plaats de gemeenten.

De resolutie gaat echter veel breder dan enkel de vraag naar oprichting van een stuurgroep. We vragen om nieuwe wegen en infrastructuur namen te geven van mensen uit de brede antikoloniale strijd, met name vrouwen, die vaak onderbelicht blijven. Ook willen we via financiering initiatieven van verenigingen, kunstenaars, scholen en universiteiten steunen die wetenschappelijke, educatieve en ludieke projecten organiseren over de dekolonisering van de openbare ruimte, de kunst, de cultuur en het onderwijs. Aan de gemeenschappen vragen we dat er in het onderwijs - eindelijk - gedegen aandacht wordt besteed aan de koloniale geschiedenis en aan de dekolonisatie. Het moeilijke omgaan van België met de Onafhankelijkheid van Congo in 1960 heeft ertoe geleid dat waar eerst generaties werden overspoeld met mythes en propaganda, daarna generaties zo goed als niets te horen kregen over deze donkere bladzijden van onze geschiedenis. Ik behoor zelf tot die laatste generatie en tot op heden is dit het geval. Dit moét veranderen.

Dat het brede maatschappelijk debat de voorbije weken is losgebarsten, is goed. Nu moeten we ervoor zorgen dat dit belangrijke onderwerp niet weer van de radar verdwijnt. Er is nog een lange en belangrijke weg te gaan totdat België en Congo in het reine komen met hun gedeelde verleden. De voorzichtige spijtbetuigingen van onze koning vorige 30 juni – op de 60ste verjaardag van de onafhankelijkheid – zijn een eerste stap. Ook het werk dat in de net opgerichte Kamercommissie zal gebeuren is onontbeerlijk. Dat wij ook op Brussels niveau stappen ondernemen is meer dan tijd.

Ik roep dan ook al mijn collega's op om deze tekst goed te keuren.